| De grote mensen achter Kinder-Avonturenland |
|
Kinder-Avonturenland is in 1999 begonnen door Hein van Elteren. Hij is nu de coördinator. Door de jaren heen hebben vele andere grote mensen meegeholpen met activiteiten organiseren en begeleiden, de website bijhouden, reclame maken voor KiAL enzovoorts. Op dit moment zijn de voornaamste medehelpers:
# Marien Faasse (Kinderbouwerarchitect en spelletjestovenaar) # Desiree van Woerden (begeleidt het volwassenenprogramma) # Lilian Kreuijer (geeft Kinder-Avonturenworkshops, zoals bij de Aardewerkers op het Eigentijds Festival) # Harm Rubingh (webmaster)
Hier vertellen ze iets over zichzelf;
Hein van Elteren:
Ik doe van alles, vooral spelen, reizen, ontdekken, genieten, kortom LEVEN. Wat mijn werk betreft: ik voel me het meest kunstenaar. Vooral schrijver. Ik vind het heerlijk om verhalen te verzinnen: spannende, avontuurlijke en ook heel gekke, zowel voor kinderen als voor grote mensen. Nog leuker vind ik het om die verhalen samen met groepen kinderen te bedenken. Ik werk al 20 jaar lang aan een serie avonturenboeken voor kinderen vanaf 6 jaar. Die serie is ooit begonnen met KLEUREN IN DE LUCHT, een boek over Jenny en Ralf, twee eigen-wijze gevoelige kinderen met veel fantasie. Ze maken allemaal aparte dingen mee met elfen, wensheksen, dromen... Toen ik Kleuren in de lucht schreef, dacht ik dat het alleen maar een spannend sprookje was, maar nee, ik kreeg brieven van kinderen dat ze écht zulke dingen beleefden en dat ze graag wilden weten hoe het verhaal verder ging. Nou, dat heeft mijn leven helemaal veranderd. Nu ben ik al heel lang bezig de avonturen van Ralf en Jenny en hun vrienden verder te verzinnen, samen met groepen kinderen. Die kinderen kiezen elk een leuke rol voor zichzelf; dat kan van alles zijn: een dier, elf, vuurgeest, engel, monster of gewoon een mens, net wat je zelf het leukste vindt. Dan bedenken we samen een verhaal waar al die figuren in voorkomen. We maken er kostuums bij, we spelen toneel, en we verzinnen ook hoe onze huizen in het verhaal eruitzien. Dan tekenen we samen een landkaart waar al die huizen op staan, onze eigen wereld. En zo gaat het avontuur steeds verder. Kleuren in de lucht is ooit begonnen met één heldere droom die ik kreeg. Nu zijn er al 3 boeken uit van de serie; boek 2 heet HET GROTE KLEURENSPEL, boek 3 heet DROMEN VAN DE TIJDGROT en boek 4 is bijna af; dat gaat DE REIS NAAR KINDER-AVONTURENLAND heten. Ik schrijf niet alleen; ik begeleid ook kinderworkshops. En ik heb samen met een aantal anderen KINDER-AVONTURENLAND opgezet: een project voor alle kinderen, vooral eigen-wijze gevoelige kinderen die zich een beetje anders dan anderen voelen en die niet zo makkelijk hun plekje vinden op een 'gewone' school, in de 'gewone' wereld. Marien Faasse:
Als kind speelde ik heel veel, bouwde hele steden rond mijn treintje. Ik ben architect geworden. Toen ik daarvoor studeerde hield ik heel veel van oude steden en leerde veel over het restaureren van oude huizen. Ik heb in Culemborg in de ecologische wijk met een heleboel jonge mensen uit de hele wereld een speciaal huis gebouwd. Het heet "het Werfhuis", daarin komen veel dingen terug die ik in oude huizen gezien heb. In dat huis zit een kleine school "De Werfklas", op die school hebben kinderen ook "vrije initiatieftijd" en ze werken een halve dag per week op de stadsboerderij. In het Werfhuis hebben we ook een aantal dagen Kinder-Avonturenland gehouden. In Kinder-Avonturenland werk ik aan de zijde van Hein al vier, vijf jaar als "spelletjesmaker", samen met de kinderen. Nu kijk ik als architect vooral of kinderen ook mee kunnen doen met architectuur. Met het vormgeven van onze nieuwe omgeving. Vorige zomer bouwde ik op een kamp in Almere twee weken lang met kinderen aan een tijdmachine. Zodat kinderen heen en weer konden reizen naar de toekomst waarin ze volwassen waren en zelf over het milieu, de natuur en de omgeving konden beslissen. De tijdmachine staat nu in Arnhem op het grote atelierkantoor van EcoVrede. In Arnhem kijken we of we in de wijken kleine stukjes speelgroen kunnen maken op of bij een schoolplein. Met groen waarvan je ook nog kunt eten. Hoe die gaan worden? Dat vragen we natuurlijk eerst de kinderen!
Lilian Kreuijer: |